Jak zacząć...? Może coś o sobie... Jestem mrówką w tłumie choć niewątpliwie czuje sie wyjatkowy. Wszedzie gdzie choc chwile przebywam poznaje nowych ludzi i szybko nawiazuje z nimi kontakt. Mysle ze jestem zapamietywany, choc moze to tylko moje wygorowane EGO... Lubie ludzi. Jako ze pracuje w dosc duzym zakladzie to w zasadzie obcuje z nimi na codzien i to mi sie bardzo podoba. Jednych lubie mniej, innych bardziej, jeszze innych bardziej bardziej, az w koncu tych, ktorych po prostu uwielbiam (JUSTYNKA :*). A jak oni na mnie patrza?? RÓŻNIE. Jestem podobno lowelasem (Love+Las=Miłośnik Lasu)... Jest to jawna nieprawda. Po prostu nie mam problemu w kontaktach z kobietami, mam wiecej kolezanek jak kolegow i tego pewnie inni mi zazdroszcza...:) Ich problem nie moj... Podobno jestem pracowity... Przynajmniej sie staram, ale jak to w zyciu,bywa roznie. Mozesz chciec dobrze a i tak wychodzi tak jak zwykle:) Jestem świrem (JUSTYNKA :*)... Fajnie, lubie nim byc... Lubie rozweselac (rozsmieszac, radowac i jeszcze kilkadziesiat czasownikow zwiazanych z radoscia) innych. Jezeli ktos inny jest szczesliwy to ja tez jestem (JAGÓDKA :**).

Po co mi blog??

Duzo mysle (czesto w pracy) i mam czasem ochote przelac to gdzies ale nie bardzo mam gdzie, Kiedys prowadzilem pamietnik... Teraz jak do niego wracam to gdzie nie zajrze o od razu mam usmiech na twarzy... Chowam emocje i tak naprawde malo osob potrafi mnie rozgryzc na tyle zeby chociaz troche emo ze mnie wyciagnac... Zagmatwane... jak moje zycie...

Dobra, koncze, ale tez nie wiem jak....

Moze po prostu uzyje tego, czego jest tu dosc duzo:

...

Comments